رسالهء شرح آثار ابن نما بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم مترجم مىگويد : ابن نما عليه الرحمة و الرضوان در اول اين رسالهء شريفه خطبه‌اى خوانده كه مضمون آن : سپاس حضرت پروردگار و درود بر پيغمبر اكرم و آل اطهر آن حضرت صلّى اللَّه عليهم اجمعين و تبرئه مختار است از اين گونه سخنانى كه در باره‌اش گفته و شنيده ميشوند . بعد از اين خطبه ميفرمايد : محمّد بن حنيفه از نظر سن از امام زين العابدين عليه السلام بزرگتر بود . او امام سجاد را از لحاظ وجوب و دين بر خويشتن مقدم ميدانست و بدون تصميم آن بزرگوار هيچ گونه عملى را انجام نميداد و سخنى نميگفت جز با رضايت او . و نسبت به آن حضرت نظير رعيتى بود كه از والى خود فرمانبردارى نمايد . وى امام زين العابدين را نظير خادمى كه مولاى خود را بر خود فضيلت دهد بر خويشتن فضيلت و برترى ميداد . اين قلادهء پر افتخار خونخواهى را محمّد بن حنفيه به گردن مختار انداخت و خاطر شريف حضرت سجاد را از تحمل سنگينىها و سختىهاى ارتحال شاد نمود . دليل بر اين موضوع همان روايتى است كه من آن را از ابو بجير عالم اهوازى نقل كرده‌ام . اين ابو بجير كه به امامت محمّد بن حنفيه معتقد بود ميگويد : من حج بجاى آوردم و امام خودم يعنى محمّد بن حنفيه را ملاقات كردم . در يكى از روزها كه من نزد او بودم ديدم جوانى ( يعنى حضرت سجاد ) از نزد محمّد بن حنيفه عبور كرد . محمّد بر او سلام كرد و برخاست و ميان دو چشم او را بوسيد و او را سيد خطاب نمود . آن جوان رفت و محمّد بجاى خويشتن مراجعت كرد . من به محمّد بن حنفيه گفتم : ثواب رنج و زحمت خود را از خدا ميخواهم . گفت : براى چه ! ؟ گفتم : ما معتقديم كه امام واجب الاطاعه تو هستى . تو